"ב ر نـــــیــــــــــ♥ـــــــــــمـــه راه پاییــــــــز "

هو الشافي مهمون كوچولو به خونه مياد                                                            15/08/13   ازبخش كه بيرون اومديم تا بابا احمد ماشين رو بياره، تو سالن انتظار بوديم.همونجا كه بوديم سرماي شديدي ميومد و درختهاي تو حياط از شدت باد تكون ميخوردند.خوب دومين ماه پاييز بود و هوا سرد شده بود اما انگار اين دو روزه بيشتر سرد شده بود. ...

چندين ساعت كنار پسري در بيمارستان     15و14/08/1390                                     به نام خالق يكتا بعد از يه شب خسته كننده و تموم نشدني و باروني كه يه لحظش هم نه تا صبح از ذوق دنيا اومدن پسري خواب به چشمم اومد و نه دوست داشتم كه بخوابم، بلاخره صبح شد ... صبحانه هم مثل شام ديشب با سرم ازم پذيرايي شد...  اما چاره اي نبود بايد تا تجويز دكترم صبر مي كردم. ...

بعد از اينكه فندقي رو به اتاق اوردن ، مادر روحي كامش رو با طربت مطهر كربلا باز كرد و بعد پسري براي اولين بار شير خورد و بعد به گوشش اذان و اقامه خوند وبعد به نوبت بابا حبيب اذان و بابا احمد اقامه خوندند...   اعلام اسم پسري                                              14/08/1390                   &nbs...

علی رغم مجوز خانم دكتر كه قرار بود از 12 شب چيزي نخورم ، صبحانه   يه استكان چاي شيرين خوردم اما بابايي مطابق روزهايي كه كار مهمي رو پيش رو داشت لب به چيزي نزد...                                                 به نام خالق هستي بخش فندقي به دنيا اومد                 &nbs...

امروز روز آخریه كه من و بابا محسن چشم انتظار دیدن روی ماهتیم.روز اخري كه خونه زندگيمون دو نفري بود                                                    به نام خالق مهرباني تميز كردن خونه براي پذيرايي از مهمون كوچولو                            ...

    خدا رو شكر!! بلاخره چيدن اتاقت تموم شد پسر گلم... عزیزم این خونه ایه که قدمهای پر خیر و برکتت رو توش گذاشتی و باعث خونه دار شدن ما شدی...                                                                            &nb...

به نام خالق خاطرات   نوشتن خاطرات و گذاشتن اون تو وبلاگ براي گل پسري رو به پيشنهاد يكي از دوستان عزيزم انجام دادم ، كه اونم به تازگي و به فاصله يك هفته بعد از تولد رادين جون صاحب يه گل پسر به نام "امين محمد" شده. خاطر ه، مخصوصاْ خاطره اولين بچه هر كسي ،چيزي نيست كه از ياد مامان باباها بره ولي شايد ريز خاطرات و اينكه تو چه تاريخي اون اتفاق خاص رخ داده بر اثر گذشت زمان به دست فراموشي سپرده بشه. خاطرات پسر عزيزم رو از همون بدو تولدش براش نوشتم ،اما وقت كافي براي تايپ كردنشون نداشتم . بعد از گذشت چند ماه از تولد  قند عسلم كه كارها م تقريباْ به روال سابق بر گشت ، شروع به تايپ كردم و حالا گ...